je ogen spreken boekdelen

wanneer je naar mij kijkt

jouw lach doet me nooit vervelen

het is alsof dan alles goed lijkt

jouw stem die mijn oren strelen

is als een zingende nachtegaal

de klanken die nooit vervelen

van nederlands maak jij een goddelijke taal

jouw schaduw doet mijn hart al vlugger slaan

een verschijning die mij verliefdheid geeft

nauwelijks kan ik dan nog op mijn benen staan

mijn lichaam die dan beeft

snakt naar jouw warmte

het is jouw liefde

die mij omarmde